Gobliiins 4 – recenzja
Po szesnastu latach przerwy gobliny i ich piekielne łamigłówki wracają na pecety. Pomysł nadal trzyma się nieźle, jednak poziom wydania bliższy jest grze shareware niż poważnej produkcji. Recenzja Gobliiins 4 !
Pomysł jest taki: są trzy gobliny, a każdy z nich ma inne zdolności. Siłacz popycha albo uderza wskazane elementy, na przykład wali w kamienie, żeby strącić je z wysokości. Magik zaczarowuje rzeczy, na co te reagują, unosząc się lub zmieniając formę. Najbardziej wszechstronny jest mądrala, który obsługuje dźwignie, zbiera przedmioty i używa ich. Wykorzystując opisane umiejętności bohaterów, rozwiązuję problemy na kolejnych etapach.
BEZ POSTĘPU
Pierwsza część serii pod tytułem Gobliiins powstała w 1990 roku, czwórka stanowi więc powrót do odległej przeszłości. Nieco zbyt dosłowny powrót, bo oprawa poważnie odstaje od dzisiejszych gier. Przygotowane wcześniej tła są mało oryginalne, a niektóre wręcz brzydkie i nudne, choćby podziemny etap wyglądający jak kolekcja dziur w ziemi. Trójwymiarowe modele postaci są proste, jednak dużo zyskują na uroczo zabawnych animacjach.
Każde zadanie rozgrywa się tylko na jednym ekranie, co jest krokiem wstecz nawet względem starych Gobliiins! To złe, bo na niektóre plansze nawrzucano tyle elementów, że robi się nieczytelnie. Dziwi mnie też, że choć tła to zaledwie szesnaście statycznych obrazków, nawet te nie zostały dobrze przygotowane.
Na jednym widać na przykład błędnie narysowane odbicia. W grze Gobliiins 4, gdzie każde kilka pikseli może mieć znaczenie, jest to bardzo rozczarowujące. Szkoda też, że nie oznaczono wyraźniej aktywnego goblina. Pokazany jest na ikonie w narożniku, ale ciągłe spoglądanie tam nie jest wygodne. Doskwiera to głównie w scenach, gdzie wszystkie gobliny wykonują czynności w jednym miejscu i łatwo przypadkiem przełączyć się na innego.
Niepotrzebnym elementem retro są kody do poziomów, które trzeba zapisywać, jeśli chce się mieć opcję powrotu do któregoś etapu. Zaskoczyło mnie też, że nie ma żadnych ustawień. Gra uruchamia się zawsze w jednej rozdzielczości, brakuje regulacji poziomu dźwięku. Na szczęście wiecznie przygrywająca muzyka, choć prosta, nie przeszkadza, a niektóre motywy mogą wpadać w ucho.
Pierwsze plansze są proste, i dobrze, bo pomagają zapoznać się z grą. Potem problemy stają się bardziej złożone i coraz częściej wymagają współpracy goblinów. Choć mamy mały obszar działania, łatwo nie jest. Rzadko dostaję podpowiedzi, gobliny są bardzo małomówne. Kiedy nie mogą czegoś zrobić, zwykle tylko bezradnie rozkładają ręce. To o tyle źle, że czasem trudno stwierdzić, czemu dana czynność jest niemożliwa. Nie podoba mi się zagadka, w której pierwsza próba nie przynosi efektu – skąd mam wiedzieć w takiej sytuacji, że należy próbować do skutku?
ŚMIESZNI GOŚCIE
Szczęśliwie większość zadań jest logiczna, choć to logika mocno pokrętna (i zabawna!). Niektóre procedury wchodzą do stałego repertuaru, na przykład sadzenie rośliny i przyśpieszanie jej wzrostu magią. Takie schematy to dobre ułatwienie, pomagają ustalić cele na planszy. Co prawda czasem gra podstępnie wykorzystywała moje przyzwyczajenia, gdy oswojoną czynność nagle trzeba było wykonać nieco inaczej, ale to też fajne.
Bardzo spodobał mi się dyskretny, absurdalny humor serwowany przez Gobliiins 4. Wiele razy głośno parskałem śmiechem, gdy rzeczy okazywały się zupełnie odmienne od tego, czego się spodziewałem. Również oszczędne dialogi są pełne prześmiesznych uwag.
To gra w bardzo już starym stylu. I widać, że zrobiło ją paru zapaleńców. Rozwiązywanie zagadek bywa przyjemne, bo nie brakuje przy tym zabawnych sytuacji, ale Gobliiins 4 wciągnie na dobre tylko największych fanów oldskulu.
Gobliiins 4 – recenzja – Podsumowanie:
+ inteligentny, absurdalny, fajny humor
+ niektóre zagadki są
tak udane jak kiedyś
- pod każdym względem przestarzała technicznie
- męczące błędy bardzo utrudniają rozgrywkę
OCENA: 5/10
Recenzja Gobliiins 4 pochodzi z magazynu PLAY PC 6/2009. Autor: Mateusz Ożyński
